Spiegeltje, spiegeltje….

Laatst kwam ”ie’ weer voorbij op tv. Een musje vliegt een groot Nederlands warenhuis binnen. Vliegt van de sieraden, via de herenkostuums naar de parfums en komt op de roltrap terecht. Aan het einde van de roltrap, op waarschijnlijk de damesafdeling, komt hij oog in oog te staan met een pauw. Althans, dat lijkt erop. Hij spreidt zijn vleugels en de pauw ook… of…. is hij zelf de pauw? Het is maar hoe hij het bekijkt…. Het ligt eraan in welke spiegel hij kijkt of, door welke bril… of… wat voor een dag hij heeft….

Zo gaat het ook vaak in een groep. Bij de begeleiding van dynamische groepen kom ik het vaak tegen. De eerste keer dat ik in de groep kom en een nabespreking heb, staat soms het water aan de lippen bij de leerkracht. Of ze (of hij) nu links of rechtsaf gaat, mee beweegt of ‘streng’ vasthoudt aan de afspraken die gemaakt zijn; Het werkt niet! Of eigenlijk: het lukt niet! Terwijl je dit leest, hoor je waarschijnlijk de zucht van de leerkracht tussen de woorden door. Wat ik dan voor ogen heb, is van de leerkracht weer ‘een pauw’ maken……

“Spiegeltje, spiegeltje….” verder lezen

De tijd vliegt!

De tijd vliegt. Net zo snel als de vakantie voorbij is gevlogen, is het schooljaar ook al weer lang en breed gestart. We zitten inmiddels hier in het zuiden aan het einde van de herfstvakantie! Nou ja, herfstvakantie. Ik heb wel eens een slechtere zomervakantie gehad.  Het ergste is eigenlijk, dat ik heb nog geen tijd gehad om een beetje een fatsoenlijk blog te produceren. Dit schooljaar ben ik twee dagen per week ‘voor mezelf’ gaan werken. Dat betekent dat ik twee dagen per week beschikbaar ben voor scholen die begeleiding / coaching  voor leerkrachten met een dynamische groep nodig hebben of andere vragen hebben. In de vakantie samen met Jelly (Klasse(n)Kracht) mooie, leuke en inspirerende plannen gemaakt. Het is een echte samenwerking geworden! Zo gaaf om in deze trein mee te mogen. Voel me echt een bevoorrecht mens! Ik zie mezelf nog zitten bij de (mijn) eerste workshop Klasse(n)Kracht. Het paste zó bij hoe ik over onderwijs en het pedagogisch klimaat dacht en denk. Als je me toen gezegd had dat ik drie jaar later zelf een studiedag Klasse(n)Kracht zou geven, had ik je compleet voor gek verklaard. Maar inmiddels is die studiedag al geschiedenis. Heb het gewoon gedáán! Het was reuze spannend, maar… als je weet waar je het over hebt én je mag gewoon een hele dag over je passie praten dan geeft het alleen maar heel veel energie. Die energie gun ik leerkrachten die voor de klas staan ook.

Afgelopen week was ik op een school waar ik het boek zag liggen van ‘meneer Krijtje’. Geweldig hoe pakkend de cartoons en de teksten zijn. Deze kwam ik tegen en dacht meteen aan een traject waar ik op het moment vanuit Nicole Megens Onderwijscoaching mee aan de slag ben: “De tijd vliegt!” verder lezen

Cadeautje? Een setje Eggdops graag.

Vanochtend hoorde ik het weer op Radio 2 hoor je een ‘ei’ in de plaat, dan ontvang je Gerard Ekdoms ‘Eggdop’. Twee nog wel! Een ei [ai] kan echt overal inzitten; [Ai]’ll survive, Born to be W[ai]ld enz. Nu gaat Gerard Ekdom Radio 2 verlaten, wat op zich al rampzalig is. Want, waar moet ik nu op afstemmen om ’s ochtends een beetje relaxed wakker te worden?? Daarnaast zitten ze bij Radio 2 met, ik weet niet hoeveel, dozen Eggdops te koekeloeren. Dus nu worden ze extra weggegeven. Nou had ik zónder een ei-plaat ook wel een bestemming geweten; eentje voor mezelf en eentje voor de leerkracht waar ik afgelopen week een prachtig traject mee afgesloten heb…. “Cadeautje? Een setje Eggdops graag.” verder lezen

Tip 3: … of toch maar niet?

Wat een heerlijk zonnig weekend was het! Een zonnig weekend waarin mijn konijn spontaan de lentekriebels heeft gekregen; overal keutelen, plasjes plegen op plekken die niet handig zijn (tégen het raam) en de drang om een nest te maken. Zoekend naar een veilig en rustig plekje in haar nachthok, laat ze ondertussen merken wie de baas van het territorium is; zij dus en niet ik. Wanneer ik op zondagochtend bewapend met stoffer, blik en poetsdoekjes aan haar hok wil beginnen, loopt ‘mevrouw’ alleen maar in de weg. Werkelijk alles wordt voorzien van haar geurspoor door met haar kin over dat-wat-ze-tegenkomt te wrijven. Mijn slippers zijn favoriet, daarnaast worden de bakken met hooi en stro van boven tot onder voorzien van háár geurtje. Niet erg, maar ze loopt zo in de weg. Ik kon maar één ding bedenken; afleiden. Anders zou het een lange zondagochtend-schoonmaaksessie kunnen worden. Ik had nog ergens een oude knuffel liggen en legde die op de stoep. Én…ja hoor! Werkte perfect. Ze keek niet meer naar mij om en had alleen oog voor haar nieuwe ‘vreemde’ vriendje. Soms werkt dat in een klas ook zo. Nu we zo’n driekwart van het schooljaar erop hebben zitten, is het soms tijd om een (kleine) verandering aan te brengen. Leerkrachten benoemen nog wel eens dat dát wat het hele jaar werkte, nu ineens niet meer (b)lijkt te werken. “Tip 3: … of toch maar niet?” verder lezen