Met RESPECT online….

In tijden van crisis verandert er ineens vanalles; van samen leren naar afstandsleren, van groepen naar individueel achter de laptop. Hoe zorg je er als leerkracht voor dat je in verbinding blijft met jouw groep? En dat jouw groep een positieve groep blijft? In tijden van crisis is samenwerken nóg belangrijker.

Hoe gaaf is het dan om samen met Team Klasse(n)Kracht!® aan de slag te gaan! We hebben een prachtig e-book voor je gemaakt om de verbinding met je klas te kunnen houden…. ook op afstand!

Ga ermee aan de slag! We hebben tenslotte nog even te gaan hoor ik net. In ieder geval tot 28 april en daarna?? Ik heb werkelijk geen idee. Samen met Team Klasse(n)Kracht!® zal ik je in ieder geval van genoeg informatie voorzien om de verbinding met je groep te kunnen blijven houden. Want, naast het feit dat we hopen dat kinderen thuis ook nog wat schoolwerk maken, is en blijft de verbinding belangrijk om ná deze periode weer goed te kunnen (door)starten.

Wil je dit e-book ontvangen? Meld je dan aan op mijn blog. We zijn inmiddels al bezig met het vervolg op dit eerste deel. En wil je het volgende deel ook ontvangen, dan moet je wel aangemeld zijn. 😉

Voor mijn trouwe volgers: jullie ontvangen het boek rechtstreeks in je mail hoor.

Ben heel erg benieuwd naar jullie reacties. Dus laat ze hier achter of op LinkedIn. We houden contact, met méér dan anderhalve meter afstand.

Weer terug….

…. het klinkt alsof ik ben weggeweest. En, tja, dat was ik eigenlijk ook wel. Fysiek nog steeds aanwezig, maar in gedachte met andere dingen bezig. In een paar maanden tijd is er veel gebeurd. Zonder in teveel details te treden; in vijf weken tijd afscheid nemen van zowel mijn verstandige vader als mijn geliefde oma is best veel. Veel om te verwerken, veel om een plek te geven. Niks is meer hetzelfde en alles is anders.

Het mooie is wel, dat ik nog steeds het gevoel heb dat ze bij me zijn. Vooral de aanwezigheid van mijn pap, voel ik elke dag. Het kán natuurlijk het gevoel van missen zijn, maar ik ben er echt van overtuigd dat hij gewoon niet wég is! Hij is gewoon ergens anders. Ik kan niet meer mét maar wel tégen hem praten. Ik kan hem niet meer zien, alleen zijn foto. Ik kan hem niet meer voelen, maar hij is er wel! Ik weet het zeker en zo af en toe laat hij even weten dat hij er écht nog is. Hoe dat kan? Dat lees je straks….

“Weer terug….” verder lezen

Werk of passie?

‘Juf…..juhuf…..Júf!

En dit in herhalend repertoire. Ik schrik wakker en het is niet het woord ‘juf’ wat ik hoor, maar het woord ‘zuster’. Ik ben in een verpleeghuis, waar ik eigenlijk dezelfde dingen hoor en zie als op school: Goeiemorgen mevrouw Janssen, hebt u lekker geslapen? Och meneer van Dijk, heeft u een nieuw blouse aan?! Mevrouw Peters, zal ik u even helpen om naar de huiskamer te gaan? De dienstwissel heeft plaatsgevonden en er is weer een nieuwe ploeg die vol passie en liefde voor de mensen aan de slag gaat. Even contact maken met de mensen die er er zijn, laten weten dat je er voor ze bent.

“Werk of passie?” verder lezen

Omkijken en vooruit denken….

Misschien wel een beetje een vreemde titel voor een blog, maar zo voelt het op dit moment wel. Het afgelopen schooljaar is voorbij gevlogen. Het was een heel afwisselend jaar; begeleiden van leerkrachten met dynamische groepen, trainingen, presentaties en workshops Klasse(n)Kracht geven, coaching van individuele leerkrachten, studieochtenden verzorgen over Deep Democracy en zelf Level 2-3 afronden, brugklasbegeleiding opzetten en geven en misschien vergeet ik stiekem nog wel het een en ander. Kortom, het was zeer afwisselend! Wanneer ik omkijk en door mijn agenda blader snap ik af en toe niet hoe ik het allemaal gepland heb gekregen, maar… het is gelukt!

“Omkijken en vooruit denken….” verder lezen

Spiegeltje, spiegeltje….

Laatst kwam ”ie’ weer voorbij op tv. Een musje vliegt een groot Nederlands warenhuis binnen. Vliegt van de sieraden, via de herenkostuums naar de parfums en komt op de roltrap terecht. Aan het einde van de roltrap, op waarschijnlijk de damesafdeling, komt hij oog in oog te staan met een pauw. Althans, dat lijkt erop. Hij spreidt zijn vleugels en de pauw ook… of…. is hij zelf de pauw? Het is maar hoe hij het bekijkt…. Het ligt eraan in welke spiegel hij kijkt of, door welke bril… of… wat voor een dag hij heeft….

Zo gaat het ook vaak in een groep. Bij de begeleiding van dynamische groepen kom ik het vaak tegen. De eerste keer dat ik in de groep kom en een nabespreking heb, staat soms het water aan de lippen bij de leerkracht. Of ze (of hij) nu links of rechtsaf gaat, mee beweegt of ‘streng’ vasthoudt aan de afspraken die gemaakt zijn; Het werkt niet! Of eigenlijk: het lukt niet! Terwijl je dit leest, hoor je waarschijnlijk de zucht van de leerkracht tussen de woorden door. Wat ik dan voor ogen heb, is van de leerkracht weer ‘een pauw’ maken……

“Spiegeltje, spiegeltje….” verder lezen